Herkesin dilediğini söyleyebilme özgürlüğü…
Her mazlumun bağıra bağıra derdini anlatabilme özgürlüğü…
Her mağdurun olanca sesiyle bağırabilme özgürlüğü…
Kısaca tüm konuşmayanlara özgürlük…
Eğer bir halkın bireyleri diledikleri her şeyi söyleyebiliyorlarsa, bilesin ki dünyanın hiçbir kuvveti onları sarsmayacaktır, aciz bırakmayacaktır. Çünkü manen ve maddeten kendisini sorumlu hissedecek o halkın bireyleri; o birlikteliği zedeleyecek tüm engellere karşı koyacaklardır. Bu, onlar için fikri ve vicdani bir sorun olmuştur artık.
Kelimelerin gönüllerde hapsedildiği, hak ve adalet tezahürlerinin önlendiği bir ortamda hiç şüphesiz toplumlar en ufak bir dış baskıya, etkiye dahi dayanamayacak ve yıkılıp gideceklerdir.
Konuşma özgürlüğünden mahrum bir toplumun bireyleri içten içe yıkılmaya, fikren, kalben ve vicdanen yokluğa yönelmeye, kısa bir süre içinde anlaşmazlıklarla, nizalaşmalarla birbirlerini tüketmeye mahkumdurlar. Bu ayrılıklar toplumsal çöküşe, izmihlale sebep olacaktır.
Hiçbir kınayıcını kınamasından, ayıplayacının ayıplamasından korkmadan çekinmeden kendini ifade etmesi kişiler için temel bir haktır. Hiç kimsenin bunu engellemeye hakkı yoktur. Bu engellemeler ancak despot, totaliter rejimlerde olur. Hakka ve adalete istinat etmeyen bu rejimler ifade özgürlüğünden korkarlar. Dünya üzerinde bu rejimlerle idare edilen ülkelerin haline bakın; insani ve iktisadi hiçbir gelişmişlik emaresi göremezsiniz.