EVET Mİ, HAYIR MI?

by Fahrettin Dağlı

Yazıya başlamadan önce Türkiye toplumunun karşı karşıya bulunduğu onlarca devasa problem kapıya dayanmışken bugün bu kilitlenmeye maruz kalmamızın son derece isabetsiz bir tercih olduğunu ifade etmek isterim.

En çok birlik, beraberlik, dayanışma ruhuna ihtiyaç duyduğumuz bir dönemde Türkiye insanının bu gündemle meşgul olmasını, toplumun zaten var olan geriliminin birkaç vites ileri sürülmesini akılla, hikmetle izah etmek mümkün değildir.

Yine de az sayıda da olsa “Evet” ve “Hayır” taraftarlarını sükûnete, karşılıklı birbirini anlamaya ve de tahkir ve tezyif etmemeye yönelik çağrıların sosyal medyada paylaşılıyor olmasını teselli edici buluyorum.

Her şeyden önce tartıştığımız mevzu, partiler arası bir müsabaka olmadığı gibi kişiler arası bir seçim de değildir. Yarınlarımızı, geleceğimizi etkileyecek bir sistem yapılanmasını oylayacağız. Onun için de olumlu veya olumsuz kanaat belirtirken önemli olan parti ve kişilerden ayrı olarak öngörülen düzenin yarınlarımızda toplumumuza ne getirip, ne götüreceği, İnsanımızın ihtiyaçlarını ne kadar karşılayıp karşılamayacağıdır. Bu müzakere her türlü ideolojik veya politik organizasyonlardan bağımsız olarak akıl ve hikmet planında konuşabilme erdemini ortaya koymak gayesine matuf olmalıdır.

İnsanların neye evet, neye hayır diyeceklerini net bir şekilde anlayabilmeleri için özgür, serbest bir müzakere ortamının sağlanması gerekiyor. Bugün cari olduğu haliyle tek sesli bir monolog ile mevzuu oylamaya götürecekseniz bu haksız ve gayri adil sürecin sonunda çıkacak neticenin ne iktidar sahiplerine ve ne de topluma bir hayrı olmayacaktır.

Eğer bir sistemi oylayacaksak partilerden ve ideolojilerden bağımsız tartışabilmeliyiz. Türkiye, siyasi görüş farklılıklarının çeşitlendiği bir dönemi yaşıyor. Aslında ne Ak Parti, ne de diğer siyasal partiler homojen bir seçmen yapısına sahip değildir. insanlar farklı saiklerle bir parti de toplanmış durumdadır. Bu yüzden gerek “Evet” veya gerekse “Hayır” diye tercih beyanında bulunanları, “Hayır” diyorsan şu, “Evet” diyorsan diğer cephedensin gibi bir ayrıma tabi tutanlar eğer zır cahil değilseler kötü niyetli olduklarına hükmedilebilir. Çünkü normal zekânın gereği budur.

Tarihsel olarak şahit olduğumuz onca hadiseyi bugün değerlendirirken “Nasıl böyle bir şey yapılabilir?” diye hayıflanırız. Hâlbuki olayın aktörlerine baktığımızda karşımıza “Peygamberin eşi ve damadı” bile çıkabiliyor. Çok güvendiğiniz ve itimat ettiğiniz birisi de yanlış bir içtihatta bulunabilir. Nihayet “çiğ süt emmiş” bir varlığı konuşuyoruz. Kim olursa olsun insan, şu veya bu sebeple yanılabilen bir varlıktır. Herkesin yanılma riski vardır. Peki, bu riski minimize etmenin bir yolu yok mu? İşte asıl konuşmamız gereken mevzu budur. Bir insan veya bir grup bir şey düşündü, tasarladı ve önümüze koydu. Biz de düşündük taşındık işin içinden çıkamadık. O zaman konunun uzmanlarına sorarız, onların konu ile ilgili kanaatlerini dinleriz, okuruz. Adil ve serbest bir müzakereden sonra hâsıl olacak netice, sakıncaları minimize edilmiş bir sonuçtur.

Gelelim âcizane kanaatime:

Ben mümkün olduğu nispette meselelere partiler üstü bakmaya, sistemin işleyişi anlamında, ne getirip götüreceğine dikkat kesilmeye odaklanıyorum. Kişilerden bağımsız bir sistemi konuşacaksak yetkinin, kötü niyet sahiplerinin eline düştüğü zaman ne olabileceğini düşünmeliyiz. İlahi hikmet tam da bu günlerde tevafuken önümüze ABD’de Trump örneğini koydu. Eğer ABD’de demokratik kurum ve kuruluşlar, bağımsız yargı ve devlet dışı sivil inisiyatifler olmasa düşünün Trump’ın nasıl bir kıyametin kopuşuna vesile olacağını?

Hukukçu olmadığım için uzun uzun teknik yorumlar yapmayacağım. Gerek de yok. Çünkü lehte ve aleyhte binlerce görüş, kanaat, yorum ve analiz yapıldı. Sanal ortamda rahatlıkla ulaşabileceğimiz bilgi mevcut. Dolayısıyla bize düşen, bu kanaat ve yorumlar üzerinden doğru bir tercihte bulunmaktır. Kötü niyet sahiplerine, yaşadığımız bu coğrafyada, yaşamayı zehir edecek fırsatı vermemektir. Ki bu endişeyi çoğu Ak Partili arkadaş da seslendirmektedir. Benim onlardan farkım şu: Onlar diyorlar ki: “Ya bu düzenlemenin sonucunda Erdoğan veya muadilleri seçilmezse, bizden haz etmeyecek birisi gelse ne yaparız?” Ben de diyorum ki: Sn. Erdoğan veya bir başkası fark etmez. Kim gelirse gelsin, tek adamdan çıkacak kararlarla toplumun hukuk için de adil yönetilemeyeceği endişesindeyim. Anadolu tabiriyle bu güç insanı “Evliyayı bile azdırır” noktasına götürür. Yasama meclisini bir “Şura Meclisi” olarak düşündüğümüzde parlamenter sistemin sağlıklı bir şekilde işletilmesi milli iradenin tecellisi anlamında son derece önemlidir. Tek adam iradesinin dominant olacağı bir yönetim (monarşi) ne insanidir ve ne de İslami’dir.

Ak Parti’den çoğu insanın da seslendirdiği gibi mevcut değişikliğin kötü niyet sahiplerinin elinde geleceğimizi karartacak bir düzenlemeye dönüşeceği şeklindeki insani ve İslami endişelerim nedeniyle “Hayır” diyorum. İnşallah isabet edenlerden olurum.

Bunları Okudunuz Mu?

Yorum Bırak

This website uses cookies to improve your experience. Accept