Cemaat, tarikat, parti, dernek, vakıf gibi örgütlü topluluklar ile etnik, dini anlamdaki örgütsüz mensubiyetler çoğu zaman bizi haktan ve adaletten uzaklaştırıyor.
Bazen öyle oluyor ki, bizimle aynı mensubiyeti taşıyan kötü huylu, kötü karakterli sefih birisini, sırf bizdendir diye bizden olmayan en faziletli birisine tercih edebiliyoruz. Bizden olanı methedip, diğerini karalayabiliyoruz. Bu asabiye anlayışı bizi haktan ve adaletten uzaklaştırıyor.
Keşke, ‘Yarın Allah’ın huzurunda herkesin bireysel olarak hesap vereceği bilincini yüreklerimizde canlı tutabilseydik. Hiç kimsenin kimseye faydasının olmayacağı o çetin hesap gününü hep hatırlayabilsek… Hiçbir kınayıcının kınamasından çekinmeyerek hakkı ve adaleti tam olarak teslim edebilseydik.
Bir gün bütün mensubiyetler sonlanacak ancak bu dünyaya hak ve adalet numuneleri bırakanların amelleri hükmünü sürdürmeye devam edecektir. Ektiği bir ekini biçtikten sonra her sene tohum ekmediği halde anızın ürün vermeye devam etmesi gibi…
Gelin, hep beraber fani liderler ve onların çevreleri için kimseye tabasbus yapmayalım ve günaha girmeyelim. Yarın hesap gününde hiçbirisi bize şefaatçi olmayacaktır.