Allah, Sad Suresinde Hz. Davud’a Peygamberlikle birlikte güçlü bir iktidar da verdiğini ve onu dünya iktidarı ile sınadığı haberini verir bize!..
Bir metafor üzerinden Hz. Davud’a çok sert bir ikazda bulunur;
“(Ey Davud!) Biz seni yeryüzünde halife yaptık. Sen de insanlar arasında adaletle hükmet! Keyfine uyma ki, seni ALLAH yolundan saptırmasın. Çünkü ALLAH yolundan sapanlara, hesap gününü unutmalarına karşılık, çetin bir azap vardır.” dedik. (Sad:26)
Öncelikle insanoğlunun ve daha özelde Peygamberlerin eriştiği her nimetin Allah’ın bir lütfü olduğunu beyanla söze başlıyor Allah. Hemen akabinde iktidarların meşruiyet kaynağının ‘adalet’ olduğunu ifade buyuruyor. ‘İktidarlar mensuplarını çığırından çıkaran, adaletten ayıran/uzaklaştıran şeyin heva olduğunu’ ilave ediyor. Keyfine uyup adaletten ayrılmayı ‘Allah yolunda sapma’ olarak niteleyen Allah, fiilin faillerini azap ile tehdit ediyor. Adalete uymak isteyen arzu ve hevalarına uymaz. Arzu ve hevalarının esiri olanlar ise adalete uymazlar.
Keşke iktidar ve güç sahibi Müslüman idareciler/yöneticiler bu ayet mucibince kendilerini hesaba çekmiş olsalardı; heva ve heveslerine uymaları sonucunda adaletten uzaklaşmaları nedeniyle hesaba çekileceklerini ve çetin bir azapla karşılaşacaklarını unutmasalardı!..